માનવ દેહ

માનવ કેરો દેહ મળ્યો છે, ચોરાશી તરવા તને
માયામાં જો મોહી રહ્યો તો, મુક્તિ ક્યારે મળશે તને…

બચપણ મહીં માં બાપની, માયા તને વળગી રહી
ભણ્યો તું ભાવ થી ભેરુ, ભગવાન ને જાણ્યો નહી
પછી આવી યુવાની, થઈ ને દીવાની, મદ થકી મળવા તને…

મળ્યા છે માન ને દોલત, મળ્યા નોકર અને ચાકર
નથી દુખી કોઈ વાતે, રહે છે મહેલ માં જાકર
મળ્યું છે મોટું નામ તુજને, ભક્તિ ક્યારે મળશે તને…

થઈ જ્યારે ઉમર તારી, થયો નિવૃત તું તન થી
સંસાર કેરા સુખ માં, ચીટકી રહ્યો મનથી
યાદ ન આવી ઈશ કેરી, ભૂલી ગયો ભગવાન ને…

અવસર તને આપ્યો હતો, કરવાને ભક્તિ ભાવ થી
સમજી શક્યો નહી સાન માં, મોકો ગુમાવ્યો હાથ થી
” કેદાર ” પારખ કોક નીકળે, જાણી લે જે જગ તાત ને…
સાર-સંતો, મહંતો, શાસ્ત્રો અને વેદો પણ કહે છે કે જીવ ચોરાસી લાખ યોની માં ભટકતો ભટકતો, અનેક કષ્ટો ભોગવતો ભોગવતો જ્યારે ભગવાન ને અનેક રીતે રિઝાવે છે, મનાવે અને પ્રાર્થનાઓ કરે છે, ત્યારે પ્રભુ દયા કરીને આ દેવો ને પણ દુર્લભ માનવ દેહ આપે છે. સંતો, મહંતો અને યોગીઓ પોતાના તપ ના બળે પોતાના પૂર્વ જન્મોનું જ્ઞાન મેળવીને આ ઘટના ચક્રની વાતો જાણી લે છે, અને બીજાને પણ જણાવીને યોગ્ય જીવન જીવવાનું માર્ગ દર્શન આપે છે. અને માનવીને મોક્ષ મેળવવા શું શું પ્રયત્નો કરવા તે બતાવતા રહે છે, જો માનવી એ ઉપદેશોનું પાલન કરે અને પ્રભુને ભાવ સહિત ભજતો રહે તો જરૂર મોક્ષ પામે છે. પણ ઘણા મહા માનવો નરસિંહ મહેતાની જેમ “હરિના જન તો મુક્તિ ન માંગે, માંગે જનમો જનમ અવતાર રે..” ની રાહે ફરી ફરી જન્મો માંગીને હરિ ભક્તિ કરવાની નેમ રાખતા હોય છે. માનવ દેહ એટલાં માટે દુર્લભ છે કે ફક્ત આ દેહ માંજ વિચારવાની શક્તિ, વાણી, અને અનેક કર્મો કરવાની આવડત મળે છે. જેમાં સારા કે ખરાબ કોઈ પણ કર્મો કરી શકાય છે. આ દેહ થકી સ્વર્ગ પણ મેળવી શકાય છે, અને નરક પણ મેળવી શકાય છે. મોક્ષ પણ મેળવી શકાય છે, અને પાછો ચોરાસી નો ફેરો પણ મેળવી શકાય છે. માટે સંતો, મહંતોએ આપેલા જ્ઞાન નો લાભ લઈને મોહજાળમાં પડ્યા વિના મુક્તિના માર્ગે ચાલવું.
બચપણમાં મા બાપની માયા લાગે, પછી ભણતરથી જ્ઞાન મેળવવાનો સમય આવે, ત્યાર બાદ યૌવન અને લગ્ન, અને માયાના બંધન આવે ત્યારે ભગવાનની પ્રાર્થના કરવાનો સમય ન રહે.
પછી કામ ધંધો, માન મર્તબો, નોકર ચાકર, ગાડી બંગલા માં જીવ એવો અટવાઈ જાય કે ભક્તિ કરવાનું યાદ પણ ન રહે અને સમય પણ ન રહે, હા ક્યારેક સમાજમાં દેખાવ કરવા ખાતર અને પોતાને મોટા ભક્ત બતાવવા માટે હોમ હવન અને યજ્ઞનો દેખાવ કરીને પ્રદર્શન કરવા પડે.
ત્યાર બાદ ઉમર થતાં શરીર થોડું ઘસાય, કમજોરી આવે, નજર નબળી પડે ત્યારે નોકરી ધંધામાંથી તો નિર્વૃતિ લઈલે, પણ મન તો સદાય માયાને વળગેલુંજ રહે, માયાપતી યાદ ન આવે.
આવો રૂળો અમૂલ્ય અવસર ઈશ્વર આપે પણ તેની જાણ જીવને ત્યારે પડે છે, જ્યારે વૃદ્ધાવસ્થા આવે, બિમાર પડે, યમના દૂતો નજર સામે દેખાવા લાગે, શ્વાસની શરણાઈ વાગવા લાગે, પણ ત્યારે ઘણું મોડું થઈ ગયું હોવાથી આ સમજણ નકામી નીવડે છે. પણ એવા પણ જીવાત્મા આ જગતમાં જન્મે છે કે જે જન્મથીજ ગર્ભમાં ઈશ્વરને આપેલા કોલ ને યાદ કરીને પોતે તો તરીજાય છે, બીજાને પણ તારતો જાય છે.
ઈશ્વર આ સમજ સર્વે જીવ માત્રને આપે એજ અભ્યર્થના સહ.
જય શ્રી રામ.

.રચયિતા-
કેદારસિંહજી મે. જાડેજા
ગાંધીધામ. કચ્છ.

​સલાહ/ચેતવણી.

​સલાહ/ચેતવણી.

મિત્રો, આજ કાલ નોટ બદલવા કે એ ટી એમ પર લાઈનો લાગવાના સમાચારો મોટા ભાગે બધી ચેનલો બતાવતી રહેછે, પણ એક વાત સમજાતી નથી કે અમુક ચેનલોમાં લોકો મોદીજીના બે મોઢે વખાણ કરતા હોયછે અને કહેતા હોય છે કે ભલે થોડી તકલીફ છે પણ અમો સહન કરી લેશું પણ મોદીજીને પૂરો સહકાર આપશું. જ્યારે અમુક ચેનલોમાં એવા સમાચાર હોયછે કે લોકો ભુખે મરેછે, લગ્ન નથી કરી સકતા, બાળકો દુધ વિના ટળવળેછે, દરેક પક્ષના નેતાઓને તેમના પક્ષને અનુકૂળ અમુક ખાસ પ્રકારનાજ લોકોના મંતવ્યો સાંભળવા મળતા દેખાડાયછે, એમાં પણ રાહુલ ગાંધી જ્યાં પણ જાયછે ત્યાં ખાસ પ્રકારનો ગરીબ માણસ તેમને પોતાના અને લોકોના દુખડા બતાવતો હોયછે, પણ તેની વાતો કોઇ અર્થશાસ્ત્રી જેવી તર્કબદ્ધ હોયછે, જે સામાન્ય લોકોને તો સમઝમાં પણ ન આવે. ઘણાં એવા સામાન્ય લોકો પણ છે જે આજ સુધી લાઇનમાં ઉભા નથી રહ્યા છતાં તેનું ઘર ચાલેછે.
મિત્રો પક્ષ કોઇ પણ હોય, કોઇ ખોટા આશ્વાસન કે પ્રલોભનમાં ન પડતાં સમજી વિચારીને દેશમાં ફેલાયેલા કાળા નાણાને નાથવામાં મદદરુપ થવા યોગ્ય પ્રયત્નો કરવા, અને લેભાગુ લોકો થી ચેતતા રહેવું.

અમથે અમથી મોજ આવે નહ

​મિત્રો.
આજ સુધી મેં આપને ફક્ત મારા સ્વ ચરિત ભજનો અને ગરબાઓ મોકલ્યા, કદાચ આપને ક્યારેક કંટાળો આવ્યો હશે કે પછી યોગ્ય ન લાગ્યું હોય તો વાંચવાનો પ્રયત્ન પણ કર્યો નહીં હોય. મારા સ્નેહી મિત્ર શ્રી પાલુભાઇ ગઢવી (ભચાઉ) કે જે ભજનોના પ્રેમી તો છેજ પણ સાથો સાથ બીજાને પણ ભજનો લખી મોકલતા, પણ હાલમાં સંજોગો વસાત તેઓ પોતાની વ્યસ્તતાને કારણે મોકલી સકતા નથી એવું મને લાગતાં હું અહીંથી નારાયણ બાપુને મુખે ગવાયેલા કે અન્ય મને ગમતા ભજનો સમય મલ્યે મોકલતો રહીસ, સાથે મારી રચનાઓ તો આવતીજ રહેશે.
મારી રચનાઓ કદાચ આપને એકથી વધારે વખત વાંચવા મળી હશે, પણ જેમ જેમ મારા “ભક્તિ” ગ્રૂપનો કે “દીન વાણી” ગ્રૂપ, ફેસ બુક, વર્ડ પ્રેસ, બ્લોગ સ્પોટ કે અન્ય મિત્ર મંડળ નો પ્રવેશ થતો જાયછે તેમ તેઓ તેમણે ન વાંચેલા ભજનો કે ગરબાઓની માંગ કરેછે, તેથી હું મારી રચનાઓ મોકલતો રહુંછું.
આશા કરુંછું આપ આનંદ માણતા હશો અને માણતા રહેશો.
આપનો પ્રતિસાદ કોઇ પણ કવિને પ્રોત્સાહિત કરતો હોયછે, માટે પ્રતિસાદ/કોમેંટ આપવાનું ચૂકતા નહીં, સાથો સાથ કોઈ ભૂલ જણાય તો પણ અંગુલી નિર્દેશ કરતા રહેશો.
જય માતાજી.

આજની શરૂઆત મારા ગુરુ, સલાહકાર (અને મિત્ર પણ) શ્રીમાન અનેક ઉપાધિઓ થી સન્માનિત માનનીય કવિ “દાદ” દાદુદાન પ્ર. ગઢવીની એક સુંદર રચનાથી.
એજ આપનો 
કેદારસિંહજી મે. જાડેજા.
તા. 21.11.16.
Email:-kedarsinhjim@gmail.com 

 kedarsinhjim.blogspot.com                  

      dinvani.wordpress.com

મો. નં. ૯૪૨૬૧૪૦૩૬૫

અમથે અમથી મોજ આવે નહિ

અમથે અમથી મોજ આવે નહિ…ખરા દિલ થી કોઈ દાંત ખખડાવે નહી..
અમથે અમથી મોજ આવે નહિ…

દ્વાર ખુલ્લા રાખી ને તમે બેઠાં રહો, આવકારા વિના કોઈ આવે નહિ. ..
અમથે અમથી મોજ આવે નહિ. ..

તમે દરિયા ના તળિયા ને હજુ જોયા નથી, મરજીવા વિના મોતી લાવે નહિ…
અમથે અમથી મોજ આવે નહિ. 

દિલ બાળક રાજા છે દાદ’ રીઝે નહી,   એને પ્રીતિ પારણે ઝુલાવો નહી..
અમથે અમથી મોજ આવે નહિ.
(કવિ દાદ) 

​કોણ પરખે ?

​કોણ પરખે ?

ઢાળ-જો આનંદ સંત ફકીર કરે-જેવો…

કોઈ પરખી શકે પરમેશ્વર ને, એ તો માનવ ની તો મજાલ નથી

પણ ભાવ ધરી ને ભક્તિ કરે, તો દામોદર જી દુર નથી…
સંકટ રૂષીઓના હરવાને, પ્રગટ્યા પ્રભુજી શ્રી રામ બની,

પછી ચૌદ વરષ વન માં વિચર્યા, આમાં કૈકેઈનું કૌભાંડ નથી..
લંકેશ વિંધાણો વેદી હતો, દસ શીશ ચડાવ્યા શંકર ને

આતો વચન હતું જય વિજય ને, આમાં સીતા હરણ ની વાત નથી…
હણવા હરણાકંસ રાક્ષસ ને, અવતાર ધર્યો નર સિંહ બની, આપેલાં વચનો હજાર હતાં, પ્રહલાદ પર બસ ઉપકાર નથી…
તેં અહલ્યા નો ઉધ્ધાર કર્યો, શબરી નો બેડો પાર કર્યો.

કુબજાનો રૂપ ભંડાર ભર્યો, નટખટ લાલો નિષ્ઠુર નથી..
આવે જ્યાં યાદ યશોદાની, નયનો ના નીર ના રોકી શકે

ગીતા નો ગાનારો ગોવિંદો,   મોહન માયા થી દૂર નથી..
સુરદાસ સુદામા નરસૈયો, તુજ નામ થકી ભવ પાર થયા

તેં ઝેર મીરા ના પી જાણ્યા, ” કેદાર ” શું તારો દાસ નથી ?…
સાર:- ઈશ્વરની લીલાને પામવી અતિ કઠિન છે, જે ભલ ભલા ભક્તો પણ પામી શકતા નથી તો સામાન્ય માનવીની તો કોઈ હેસિયતજ નથી, પણ કોઇ ભક્ત જો ભાવ સહિત ભક્તિ કરે તો તેને સમજવો જરાય અઘરો નથી.
૧-રાવણ, આજકાલ મારા મસ્તક પર “દેવાધિદેવ મહાદેવ” છવાયેલા રહેછે કારણ કે એ નામની ધારાવાહિક ખૂબ સારી રીતે ચાલી રહીછે, રાવણે એ હદે શિવની તપસ્યા કરી કે એક વખત તો તેણે શિવજીને પોતાના દશ મસ્તક એક પછી એક ભગવાન પર ચડાવી દીધાં અને તેથીજ તે દશાનન કહેવાયો અને શિવજીનો મહાન ભક્ત બની ગયો. પણ તેણે અભિમાનમાં આવીને ભગવાનના ભક્ત વિભીષણ કે જે પોતાનો નાનો ભાઈ હતો તેને લાત મારી દીધી, {જે અહિં મારો કહેવાનો મતલબ છે તે} તેથી રામે રાવણ શિવજીનો પરમ ભક્ત હોવા છતાં તેનો વધ કર્યો. બાકી સીતાજીને છોડાવવા માટે એકલા હનુમાનજી જ પૂરતા હતા.
૨-ભગવાન હિરણ્યકશ્યપને મારવા માટે નરસિંહ રૂપ ધારણ કરીને સ્તંભ માંથી પ્રગટ થયા, જ્યારે જ્યારે પૃથ્વી પર પાપ નો ભાર વઘી જાય ત્યારે ભગવાન કોઇ ને કોઇ રૂપે પાપનો નાસ કરવા પ્રગટ થતા હોય છે, આ બધા કારણો માટેજ ભગવાન નરસિંહ રૂપ ધરીને પધાર્યા ફક્ત પ્રહલાદપરજ ઉપકાર કર્યો એવું નથી.
૩-ભગવાન રામની રાજ્યાભિષેકની તૈયારી થવા લાગી ત્યારે શ્રી રામ કૈકેઇ માતા પાસે જઈને એક ગૂઢ ચર્ચા કરીને માતાને પોતા માટે વનવાસ અને ભરત માટે રાજગાદી પિતાજી પાસે માંગવા મનાવી લેછે,- લાંબી વાત ક્યારેક-ભગવાન રામ અનેક સંતો મહંતો અને ભક્તોના દુખ દૂર કરવા માટે ચૌદ વરસ મટે વનમાં પધારેલા, આમાં કૈકયીનું વચનજ ફક્ત કારણભૂત ન હતું.
૪-ભગવાન ગીતામાં અર્જુનને અનેક રીતે સમજાવેછે કે હે અર્જુન આ બધી મારી માયા છે, અહિં કોઇ તારા સગા નથી કોઇ વડીલ નથી બધાજ માયાના ખેલ છે માટે મોહ તજીને યુદ્ધ કર,પણ એજ ભગવાન કૃષ્ણને જ્યારે જ્યારે માતા યશોદા યાદ આવેછે ત્યારે ત્યારે આડી પડેછે, તો ત્યારે કઈ માયા પ્રભુને રડાવે છે?.
૫-હે મોહન આપે સુરદાસજી, સુદામાજી, મીરાં અને નરસી મહેતા જેવા કંઈક ભક્તોને પાર લગાડી દીધા, હું તો તેમના ચરણોની રજ પણ નથી, પણ તારું નામતો જપુંછુંને? તો તારે થોડી ઘણી તો દયા કરવીજ પડશે.

​કુદરત નો ખેલ

​કુદરત નો ખેલ
કુદરત નો ખેલ ન્યારો, એનો જોટો ન કંઈ જડે છે

હાથી ને દેતો હારો,    કોઈ માનવ ભૂખે મરે છે…
મૃગ જળ બતાવી રણમાં,   હંફાવી દે હરણ ને

તરસ્યા ને પણ કદી’ક તો,  વીરડા રણે મળે છે…
પરણે બધા એ તેને,   પત્ની મળે જીવન માં

પણ હોય ભાગ્યશાળી,  અર્ધાંગિની મળે છે…
અઢળક અપાવી કોઈ ને,   સંતાપે રોગ આપી

પણ કોઈ ભૂખ્યા ગરીબ ને,  સંતોષ ધન મળે છે..
આતો કરુણા કરી અનેરી,  આપ્યું અધિક છે મુજ ને

નહિતર આ ” કેદાર ” માં,  એવી ભક્તિ ક્યાં કંઈ મળે છે…

​કુદરત નો કાયદો

​કુદરત નો કાયદો
રાગ-કાગ બાપુનું ભજન જગમાં એકજ જનમ્યો રે જેણે રામ ને રૂણી રાખ્યા…..
કુદરત નો કાયદો એવો રે, એ તો હારે જે મદ ને રાખે,

હોય ભલેને ભૂપ ચમરધર, પળમાં પટકી નાખે… કુદરત નો…
જપ તપ તીરથ સેવ્યાં શંભુ ને, કર કૈલાસ જે રાખે

દશ દશ મસ્તક શિવને ચડાવ્યાં તોએ, રાવણ રોળાયો રાખે..કુદરત નો…
વાલી જેવા વાનર મોટા, લંકેશ કાંખ માં રાખે 

કંસ ચારૂણ ગયા અભિમાને, વેદ પુરાણ ની શાખે…કુદરત નો…
ડુંગર ઉપર દેવો બિરાજે પણ, નજરું નીચી રાખે

માળ બે માળ જ્યાં માનવ ચડે ત્યાં, અવર થી ઊંચો ભાખે..કુદરત નો…
મોટા મોટા માર્યા ગયા, અભીમાની રોળાયા ખાખે

ચાર દિવસનું ચાંદરડું આ, મનખો મદ બહુ રાખે..કુદરત નો…
દીન “કેદાર” પ્રભુ કરુણા કરજો, દ્વેષ ન દિલમાં દાખે

નિર્મળ દેહે નિર્વાણ હું પામું, કોઈ વિઘન નહીં નાંખે..કુદરત નો…

​કાલ કોણે દીઠી છે ?

​કાલ કોણે દીઠી છે ?
કરીલે આજ ની વાત, જોજે ન કાલની વાટ

કાલ કોણે દીઠી છે…
લખ ચોરાશી પાર ઊતરવા,  અવસર આવ્યો આજ

કૃપા કરી કરૂણાકરે આપી,   મોંઘી માનવ જાત…
જીવડો જાણે હું મોજું કરી લવ,પછી ભજન ની વાત

અધવચ્ચે આવી અટવાતો, ખાતો યમ ની લાત…
પિતા પ્રભુના એ કાલ પર રાખી, રામના રાજ્ય ની વાત

ચૌદ વરસ માં કૈંક કપાણા,  કૈકે ખાધી મહાત…
કાલ ન કરતાં આજ ભજીલે, બાજી છે તારે હાથ

ખબર નથી ક્યારે ખોળિયું પડશે, કોણ દિવસ કઈ રાત..
આ સંસાર અસાર છે જીવડા, સાચો જગનો તાત

ભવ સાગર નું ભાતું ભરી લે, ભજીલે તજી ઉત્પાત…
દીન” કેદાર “નો દીન દયાળુ, કરે કૃપા જો કિરતાર

એક પલક માં પાર ઉતારે, વસમી ન લાગે વાટ..