​શિવ વિવાહ

​શિવ વિવાહ
કર ત્રિશૂલ શશી શીશ,  ગલ મુંડન કી માલા . કંઠ હલાહલ વિષ ભર્યો,   બૈઠે જાકે હિમાલા… 
ત્રિ નેત્ર સર્પ કંઠ,   ત્રિપુંડ ભાલ સોહાય .  

સંગ ગિરિજા જટા ગંગ,  સબ જગ લાગે પાય.
પિનાકીન પરણવા ને આવ્યાં રે, મોંઘેરા મહેમાન સાથમાં.  હિમાચલ હરખે ઘેરાયા રે, રહે નહી હૈયું હાથ માં…
જાન આવી ઝાંપે,   લોક સૌ ટાંપે.  મોંઘાં મૂલા મહેમાનો ને મળશું રે,   સામૈયાં કરશું સાથ માં.
આવે જે ઉમા ને વરવા,   હશે કોઈ ગુણિયલ ગરવા. દોડ્યા સૌ દર્શન કરવા ઉમંગે રે, અનેરાં જનની આશ માં…
ભાળ્યો જ્યાં ભભૂતી ધારી, શિવજી ની સૂરત ન્યારી.  માથે મોટી જટાયું વધારી રે,  વીંટાયો જાણે મૃગ ખાલ માં…
ભસ્મ છે લગાડી અંગે,   ફણીધર રાખ્યા સંગે.  ભેળા ભૂત કરે છે ભેંકારા રે, ગોકીરો આખા ગામ માં…
બળદે સવારી કિધી, ગાંજો ભાંગ પ્યાલી પિધી.   ભાગીરથી ભોળે શીશ પર લીધી રે, સજાવ્યો સોમને સાથ માં…
ગળે મૂંડકા ની માળા,   કંઠે વિષ રાખ્યાં કાળ.  ત્રિનેત્રી આવ્યાં છે ત્રિશૂલ વાળા રે, તાણ્યું છે ત્રિપુંડ ભાલમાં…
ભૂંડા ભૂત નાચે,      રક્ત માં રાચે.   શિવજીના દેખી નયનો નાચે રે,  બેસાડે લઈ ને બાથ માં…
ભૂતડાને આનંદ આજે,  કરે નાદ અંબર ગાજે.   ડાકલા ને ડમરુ વગાડે રે,  રણશિંગા વાગે સાથ માં… 
આવ્યા મૈયા સ્વાગત કરવા, ભાળ્યા રૂપ શિવ ના વરવા. ભામિની ના ભાવિ ને વિચારે રે, સોંપુ કેમ શિવ ના હાથ માં…
નથી કોઈ માતા તેની,   નથી કોઈ બાંધવ બહેની.  નથી કોઈ પિતાજી ની ઓળખાણુ રે, જનમ્યો છે જોગી કઈ જાત માં…
નથી કોઈ મહેલો બાંધ્યા,   નથી કોઈ સગપણ સાંધ્યા.   નથી કોઈ ઠરવાના ઠેકાણા રે, રહે છે જઈને શ્મશાન માં…
સુખ શું ઉમાને આપે,    ભાળી જ્યાં કલેજાં કાંપે.   સંસારીની રીતો ને શું જાણે રે, રહે જે ભૂત ની સાથ માં…
જાઓ સૌ જાઓ,      સ્વામી ને સમજાવો.   ઉમિયા અભાગી થઈ જાશે રે, જાશે જો જોગી ની જાત માં…
નારદ વદે છે વાણી,  જોગી ને શક્યા નહી જાણી.   ત્રિલોક નો તારણ હારો રે,     આવ્યો છે આપના ધામ માં…
ત્રિપુરારિ તારણ હારો,   દેવાધિ દેવ છે ન્યારો.  નહી જન્મ મરણ કેરો જેને વારો રે,  અજન્મા શિવ પરમાત્મા…
ભામિની ભવાની તમારી,   શિવ કેરી શિવા પ્યારી.  કરો તમે વાતો કૈંક તો વિચારી રે, સમજાવું શિવ રૂપ સાનમાં…
જાણ્યો શિવ મહિમા જ્યારે,  આવ્યો ઉર આનંદ ત્યારે.   દોડ્યાં સૌ દર્શન કરવાને દ્વારે રે, ઝુકાવ્યું શીશ શિવ માન માં….
શિવના સામૈયાં કીધાં,    મોતીડે વધાવી લીધાં.   હરખે રૂડાં આસન શિવજી ને દીધાં રે, બેસાડ્યા શિવ ગણ સાથ માં..
ઉમીયાજી ચોરી ચડિયાં,  શિવ સંગે ફેરા ફર્યા.  ભોળો ને ભવાની આજે ફરી મળિયા રે, શોભે છે શિવા શિવ સાથ માં…

 

આનંદ અનેરો આજે,   હિલોળે હિમાળો ગાજે.  ” કેદાર ” ની કરુણતા એ કેવી રે, ભળ્યો નહી ભૂત ની સાથ માં…
રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​શિવ ની સમાધિ

​શિવ ની સમાધિ

મારી સરવે સમજ થી પરે,  આ ભોળા શંભુ કોની રે સમાધિ ધરે..
સ્તંભ બની બ્રહ્મા વિષ્ણુ ના, મદ ને મહેશ હરે

દેવાધી દેવ મહા દેવ છે મોટા, કોણ છે એની ઉપરે…
દેવી ભવાની જનની જગતની, ગણપતિ ગુણ થી ભરે

કાર્તિક કેરી કીર્તિ સવાઈ,   નવખંડ નમનું કરે…
સિંહ મયૂર ને મૂષક મજાનો, નંદી કચ્છપ કને

ભૂત પિશાચ છે ભક્તો તમારા, ભભૂત ભંડાર ભરે…
નારદ શારદ ઋષિ ગણ સઘળા, કોટી કોટી દેવો ઉચરે

સ્વપ્ન મહીં પણ શિવજી મળે તો, ધન્ય ધન્ય જીવન કરે…
મૃત્યુંજય પ્રભુ છે જનમેજય, સમર્યે સહાય કરે

” કેદાર ” કહે ના ધરી છે સમાધિ, એ તો ભક્ત ના હૃદય માં ફરે.. 

             

સાર:-મેં એક વાત સાંભળે લી કે એક વખત બ્રહ્મા અને વિષ્ણુ ભગવાન સાથે સાથે ભ્રમણ કરતા હતા, અને બન્નેના મનમાં એકજ વિચાર ચાલતો હતો કે અમારા બે માં મોટું કોણ ? (મોટા બનવાનો મોહ ઈશ્વરને પણ છોડતો નથી તો આપણે માનવ તો કઈ વિસાત માં ?)   મહાદેવ તો જરા પણ સમય મલ્યો નથી કે બેસી જાય સમાધિ માં એટલે એ વખતે શિવજી સમાધિ માંજ હતા, પણ જેવો આ બન્ને દેવોને આવો વિચાર આવ્યો કે તુરંત શિવજી એક મહા કદાવર સ્તંભ બનીને એ બન્ને દેવોના માર્ગ માં આવી ગયા, બન્ને દેવો વિચારવા લાગ્યા કે આ સ્તંભ શાનો છે? ત્યારે બન્ને દેવોએ વિચાર્યું કે આપણે બન્ને આ સ્તંભ નો તાગ મેળવીએ અને જે પહેલાં તાગ લઈને આવે તે મોટો, આમ વિચારી બન્ને દેવો એક ઊપર અને એક નીચે સ્તંભનો છેડો શોધવા નીકળી પડ્યા, પણ અથાગ મહેનત કરવા છતાં જ્યારે તેઓ સફળ ન થયા ત્યારે ફરી એજ જગ્યા પર આવીને પોત પોતાની નિષ્ફળતા જણાવવા લાગ્યા. ત્યારે ત્યાં શિવજી પ્રગટ થયા અને બન્નેનો “મોટું કોણ” ના મામલાનું સમાધાન કરવા આ સ્તંભ તે પોતે પ્રગટ કરેલ છે એમ જણાવેલ, ત્યારે બન્ને દેવોએ શિવજીને નમન કરીને ત્રણે દેવોમાં શિવજી ને મહાદેવ તરીકે સ્વીકારી લીધા. 
શિવજી નો પરીવાર પણ અલૌકિક છે. શિવજી નાં અર્ધાંગની, સતિ, અને બીજો અવતાર જગત જનની માં ભવાની, જે માતા પાર્વતીજી નામે વધારે ભક્તો ના હ્રદય માં બિરાજમાન છે, જે અન્નપૂર્ણા પણ છે. 
મોટા પુત્ર કાર્તિક સ્વામી, જેનું વાહન મયૂર છે, રાક્ષસ રાજ તાળકાસુર નો વધ કરીને દેવતાઓને રાક્ષસોના ત્રાસ માંથી છોડાવનાર, અને દેવતાઓ ના સૈન્ય ના સેના પતી. એક વખતે પાર્વતીએ બંને ભાઈઓને બોલાવી કહ્યું કે જે પૃથ્વીની પ્રદક્ષિણા કરી વહેલો આવે તે રિદ્ધિ અને સિદ્ધિ સાથે પરણે. તે ઉપરથી કાર્તિક સ્વામી તો મોર ઉપર સવારી કરી તુરંત નીકળી પડ્યા, પણ ગણપતિ માતા પિતા ને પૃથ્વી રૂપ ગણીને તેમની પ્રદક્ષિણા કરી હાથ જોડીને ઊભા રહ્યા. તેથી માતાએ તેમને પહેલાં પરણાવવાનું વચન આપ્યું. કાર્તિક સ્વામી આવી ને જુએ છે તો ગણપતિને વિજેતા ઘોસિત થયેલા દીઠા. તે ઉપરથી પોતે ન પરણવાનો નિર્ધાર કરી ને કુંવારા રહ્યા. 
બીજા પુત્ર ગણાધીપતી ગણેશ, ગજાનન (ઘણા લોકો ગજાનંદ કહે છે જે યોગ્ય નથી.) જે ગુણોના સાગર છે, જેમનું રૂપજ એક પ્રતીક છે, ઝીણી નજરે જોનાર, મોટા કાન, જે આજુ બાજુ ની દરેક વાત સાંભળીને કે લાંબા નાક વળે સૂંઘીને રજે રજની ખબર રાખે અને મોટા ઉદર માં સમાવીને સમયાનુસાર ઉપયોગ કરે,  દેખાવ હાથી જેવો પણ વાહન માં મુષક, જે સમજાવે છે કે નાનામાં નાના જીવને પણ મહત્વ આપો, રિદ્ધિ અને સિદ્ધિ જેમના પત્ની છે, એવા ગણ નાયકને મારા હજારો હજારો વંદન. 
શિવનો દ્વારપાલ નંદી; પોઠિયો; નંદિકેશ્વર. એક વખત ભગવાન શિવ સમાધિમાં એટલાં લીન બની ગયા કે વર્ષોના વર્ષ વીતી ગયા, ત્યારે દેવતાઓ અને ભક્તો નંદી પાસે શિવ ક્યારે સમાધિ છોડશે અને અમારી વ્યથા ક્યારે સાંભળશે એવી રજૂઆત કરતા રહ્યા. જ્યારે પ્રભુએ સમાધિ છોડી ત્યારે નંદીએ ભક્તો ના દુખની વાત ભગવાન શિવ ને કરી, ત્યારે શિવજીએ નંદીને વચન આપ્યું કે મારી આવી સમાધિ વખતે જો કોઈ તારા કાન ની અંદર પોતાની વ્યથા/કથા કહેશે તો તે મને કોઈ પણ સંજોગો માં સંભળાશે, ત્યારથી લોકો શિવ મંદિરમાં જાય છે ત્યારે નંદિનાં કાનમાં પોતાની વ્યથા વ્યક્ત કરે છે. પણ ઘણા લોકો કે જેને આ વાતની ખબર નથી હોતી તે દેખા દેખી થી જ નંદિના કાન પાંસે મોં રાખે છે, કદાચ બોલતા પણ નહીં હોય, છતાં આતો ભોળો નાથ છે, વગર માંગ્યે પણ આપી દે છે. નંદી નાં શિંગડા ઉપર અનામિકા તથા ટચલી આંગળી રાખી શંકરનાં દર્શન કરવાથી વધારે ફળ મળવાનું માહાત્મ્ય પણ જણાવાય છે. અરે ભાઈ પ્રભુને રીજ ભજો કે ખીજ, ભોળો નાથ બધાની અરજ સાંભળે છે.
કાચબો- નંદિની આગળ નત મસ્તક કાચબો આવનાર સર્વે ભક્તો ને જાણે કહેતો હોય કે શિવ ના શરણે આવો ત્યારે સંસારની સર્વે માયાને છોડી ન શકો તો સંકોરીને કવચમાં રાખી દો અને નિર્લેપ ભાવે ભોળાને સમર્પિત થઈ જાવ, એ જરૂર સાંભળશે.
અને ભોળાનાં પ્યારાં ભૂતડાઓ, આપણને ભલે ગમે તેવા લાગતા હોય પણ મેં એક જગ્યાએ વાંચેલું કે પ્રભુ પોતાના લગ્ન વખતે જે વધારે આનંદિત થઈને નાચતા હતા તેવા ભૂતોને પોતાની સાથે નંદી પર બેસાડતા, તો આપણે પણ એવી ભક્તિ કરીએ કે કમ સે કમ આપણા પર નજર તો ધરે! મોટા મોટા સંતો, મહંતો અને ઋષિઓ કહે છે કે ભોળા નાથ નાં દર્શન તો ભાગ્યશાળી હોય તેનેજ થાય, પણ જો એકાદ વખત સ્વપ્ન માં પણ ભોળો દેખાય ને, તો બેડો પાર થઈ જાય.
શિવ ભક્તો માં ઘણા એવા પણ હશે, જે કદાચ નંદી સુધી પણ ન પહોંચી શકતા હોય, અને નંદિના કાનમાં પોતાની વાત ન કરી શકતા હોય, તો ભક્તો માટે આટ આટલું કરનાર ભોળા નાથ શું ભક્તોને નિ’સહાય છોડીને દૂર રહી શકે? મને તો લાગે છે કે ભોળાને કોની સમાધિ ધરવાની હોય? એ તો બસ ભક્તો નું ધ્યાન રાખવા માટે ભક્તો ની સમાધિ ધરી ને બેસતા હશે, જેમ એક સંતે કહેલું કે હવે મારે ભગવાન ની માળા નથી ફેરવવી પડતી, હવે તો ભગવાન મારી માળા ફેરવે છે. હવે મારુ ધ્યાન એ રાખે છે.
જય ભોળા નાથ.  
રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​શા કામનું

​શા કામનું
જન્મ ધરી ને કંઈ ન કીધું, જીવન તારું શા કામ નું 

હવે દેખી બુઢાપો કરે બળાપો, હવે સમજ્યે શા કામ નું…
જુવાની જોશમાં ગુજરી, નચાવ્યા નાચ નટીઓ ના

કર્યા નાટક અને ચેટક, ન જાણ્યા જાપ જતિઓ ના

મોહ માયા માં જીવન વિતાવ્યું, નામ લીધું નહી રામ નું…
કરી ના સંત ની સેવા, ગયો નહી જ્ઞાન ને લેવા

ભજન માં ભાગ ના લીધો, મેળવ્યા માન ને મેવા

રંક જનો ને ખૂબ રંજાડ્યા, ધન સંઘર્યે શા કામ નું…
બનાવ્યા બંગલા મોટા, ભર્યા ભંડાર મોતી ના
હવે-ઊઘાડો એકલો સબડે, પડ્યા સાંસા છે જ્યોતિ ના

યમ દૂતો જ્યારે દ્વારે દેખાયા, જોખમ લાગ્યું જાન નું…
હવે ના હાથ હાલે છે, શરણાઈ વાગે શ્વાસ ની

સુતો જે સેજ શય્યા પર, પડ્યો પથારી ઘાસ ની

યાદ આવી હવે ઈશ કેરી, લાધ્યું રટણ શ્રી રામ નું…
હજુ છે હાથ માં બાજી, હરિ હુકમ નું પાનું છે

સુધારે સામળો સઘળું, ગતિ ગોવિંદ ની ન્યારી છે

” કેદાર ” હરપળ હરિ જપી લે, સ્મરણ કરી લે શ્યામ નું…
રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​શા કામનું

​શા કામનું
જન્મ ધરી ને કંઈ ન કીધું, જીવન તારું શા કામ નું 

હવે દેખી બુઢાપો કરે બળાપો, હવે સમજ્યે શા કામ નું…
જુવાની જોશમાં ગુજરી, નચાવ્યા નાચ નટીઓ ના

કર્યા નાટક અને ચેટક, ન જાણ્યા જાપ જતિઓ ના

મોહ માયા માં જીવન વિતાવ્યું, નામ લીધું નહી રામ નું…
કરી ના સંત ની સેવા, ગયો નહી જ્ઞાન ને લેવા

ભજન માં ભાગ ના લીધો, મેળવ્યા માન ને મેવા

રંક જનો ને ખૂબ રંજાડ્યા, ધન સંઘર્યે શા કામ નું…
બનાવ્યા બંગલા મોટા, ભર્યા ભંડાર મોતી ના
હવે-ઊઘાડો એકલો સબડે, પડ્યા સાંસા છે જ્યોતિ ના

યમ દૂતો જ્યારે દ્વારે દેખાયા, જોખમ લાગ્યું જાન નું…
હવે ના હાથ હાલે છે, શરણાઈ વાગે શ્વાસ ની

સુતો જે સેજ શય્યા પર, પડ્યો પથારી ઘાસ ની

યાદ આવી હવે ઈશ કેરી, લાધ્યું રટણ શ્રી રામ નું…
હજુ છે હાથ માં બાજી, હરિ હુકમ નું પાનું છે

સુધારે સામળો સઘળું, ગતિ ગોવિંદ ની ન્યારી છે

” કેદાર ” હરપળ હરિ જપી લે, સ્મરણ કરી લે શ્યામ નું…
રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​રામની મરજી 

​રામની મરજી 
મરજી રામની સાચી

શાને ધરે તું હું પદ હૈયે, કરણી બધી તારી કાચી…
માનવ જાણે હું મહેલ બનાવું, ટાંક ન રાખું કોઈ ટાંચી

અવિનાશી ના એક ઝપાટે,  એમાં ભટકે ભૂત પિશાચી…
નારદ જેવા સંત જનોને,  નારી નયને નાચી 

માનુની બદલે મુખ મરકટ નું,  સૂરત દેખાણી સાચી…         
હરણાકંસ નો હરખ ન માતો, લેખ વિધિ ના વાંચી

નરસિંહ રૂપ ધર્યું નારાયણ, કાયા કપાણી એની કાચી…
ભસ્માસુરે ભગવાન રિઝાવ્યા, જગપતિ લીધા એણે જાચી

મોહિની કેરો મર્મ ન જાણ્યો,  નિજને જલાવ્યો નાચી…
દીન ” કેદાર ” પર કરુણા કરજો, સમજણ આપો મને સાચી

અવધ પતિ મને અળગો ન કરજો, રામ રહે દિલ રાચી…
સાર-આજનો માનવ એવી એવી શોધ,સિદ્ધિઓ મેળવી ચૂક્યો છે કે જેની કલ્પના પણ અમુક સમય પહેલાં શક્ય ન હતી. અંતરિક્ષમાં લટાર મારવી આજે તેના માટે મોટી વાત નથી, અને તેમાં આપણા ભારતનું ગૌરવ વધારનાર સ્વ. કલ્પના ચાવલા અને સુનિતા વિલિયમ્સ જેવી વીરાંગનાઓને આ સ્થાને યાદ કરવીજ પડશે. છતાં માનવી ઈશ્વર પાસે સદાએ વામણો સાબિત થયો છે. 
૧, માનવ વિચારે કે એક એવું આલીશાન ભવન કે સ્થાપત્ય બનાવું, જે દરેક આફતો નો સમનો કરીને સદાએ અડીખમ રહે, પણ કુદરત વીફરે તો કોઇ પણ પ્રકારની એક થપાટ એવી લગાવે કે તેનું નામ નિશાન પણ ન રહે. શિવ ના મહાન ભક્ત રાવણ નોજ દાખલો લોને ? રાવણ ની એ સોનાની લંકા હનુમાનજી એ એકજ ઝાટકે અરધી તો બાળીજ નાખીને? બાકીનું કામ રામજીની સેનાએ પૂર્ણ કર્યું.
૨, સદાએ ભ્રમણ કરવાનો શ્રાપ બ્રહ્માજી દ્વારા મલ્યો હોવા છતાં કોઈ કારણસર નારદજી  એક વખત સમાધિમાં બેસી ગયા. ઇંન્દ્રને પણ સાપ હતો કે તેને સદાએ પોતાનું ઇંન્દ્રાસન ઝુંટવાઇ જવાનો ડર રહેતો. જેવા નારદજી સમાધિમાં બેઠાં કે ઇંન્દ્ર ગભરાયો, તેણે કામદેવને નારદજીની તપસ્યા ભંગ કરવા મોકલ્યો, નારદજીની તપસ્યાતો ભંગ થઈ, પણ તેણે કામદેવને ક્ષમા આપીને જવા દીધો. પણ મનમાં અભીમાન થયું કે મેં કામને જીત્યો, અને શંકર ભગવાને તો કામને બાળી નાંખ્યો હતો,(જ્યારે કામદેવના પત્ની રતી આક્રંદ કરવા લાગ્યા ત્યારે ભગવાન વિષ્ણુએ રતીને વચન આપ્યું કે, કામદેવ અનેક જગ્યાએ સૂક્ષ્મ રૂપે વાસ કરશે, અને જ્યારે પ્રભુ કૃષ્ણ અવતાર ધારણ કરશે ત્યારે કામદેવ તેમના પુત્ર પ્રદ્યુમ્ન રૂપે પુનર્જીવિત થશે અને તમારું ફરીને મિલન થશે.) પણ મેં કામને જવા દીધો. અને પાછા આ ઘટના શિવજીને પણ પોતાની બડાઈ બતાવવા માટે વધારી ચડાવીને કહી અને વધારે ફુલાયા.
ભગવાન પોતાના પ્રિય ભક્તનું અભિમાન રહેવા દેતા નથી. તુર્તજ નારદજીના વિચરવાનાં માર્ગમાંજ એક અલૌકિક ઐશ્વર્ય ધરાવતી માયા નગરી બનાવી, જેનો રાજા શિલનિધિ, તેની પુત્રી વિશ્વમોહિની ના સ્વયંવરનો પ્રસંગ ચાલતો હતો, નારદજી પણ આ કન્યાને જોઈને લલચાઈ ગયા, વિચાર્યું કે જો વિષ્ણુ ભગવાન જેવું રૂપ હોય તો આ કન્યા સ્વયંવરમાં મનેજ પસંદ કરે. એ આશયે નારદજીએ ભગવાન ને પ્રાર્થના કરી, અને પ્રભુ તો રાહજ જોતા હતા, તુરંત પ્રગટ થયા, નારદજીએ બધી વાત કરીને પ્રભુના રૂપની માગણી કરી. ત્યારે ભગવાને યથા યોગ્ય કરવાનું વચન આપ્યું.
મનમાં પોતાને અતિ સુંદર સમજતા નારદજી પાંસેથી વિશ્વમોહિની મર્મમાં હંસીને પસાર થઈ ગઈ, ત્યારે બાજુમાં  વિપ્રના વેશમાં બેઠેલા શિવજીના ગણો એ દર્પણ માં મુખ જોવાની ટકોર કરી, નારદજીએ જલની અંદર જોતાં પોતાનું મુખ વાંદરા જેવું દેખાણું. નારદજીએ શિવ ગણોનેતો શ્રાપ આપ્યો પણ સાથે સાથે ભગવાનને પણ શ્રાપ આપ્યો કે આપે મને વાનર જેવો બનાવીને છેતર્યો છે, પણ રામ અવતાર વખતે રીંછ અને વાનરોજ તમને કામ આવશે. આવી છે ભગવાન ની માયા.
૩, ભક્ત પ્રહ્લાદના પિતા હરણાકંસે ભગવાનને પ્રસન્ન કરીને અમર બનવા માટે અનેક પ્રકારે ન મરવાના વચનો લીધેલાં. આ પણ કેવી પ્રભુની માયા? સીધે સીધું અમરત્વ માંગી લીધું હોત તો? જ્યારે પ્રહ્લાદ પર અનહદ ત્રાસ થવા લાગ્યો ત્યારે ભગવાને નરસિંહ રૂપ ધારણ કરીને તેનો સંહાર કર્યો.
૪, ભગવાન ભોળાનાથ ખરેખર ભોળાજ છે, ભસ્માસુરે ભસ્મ કંકણ માંગીને વરદાન લીધું કે તે જેનાપર હાથ મૂકે તે બળીને રાખ થઈ જાય. આવરદાનની સત્યતા સાબિત કરવા માટે સામે ભોળા નાથજ હતા, જેવો ભસ્માસુર ભગવાન પર હાથ મુકવા ગયો કે ભગવાન ભાગ્યા અને વિષ્ણુ ભગવાન પાસે, તેમને બધી માયા ફાવે, વિષ્ણુ ભગવાને મોહિનીનું રૂપ ધારણ કરીને ભસ્માસુર ને નચાવતાં નચાવતાં તેનાજ માથા પર હાથ રખાવીને બાળી મૂક્યો.
૫. હે પ્રભુ અમે (ભજનો ગાનારા અને સાંભળનારા) સર્વે પર દયા રાખજો, અને હંમેશાં સાચી દિશામાં ચાલીએ અને આપ સદા અમોને આપના શરણમાં રાખો એજ અભ્યર્થના.  

રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​રામ તણાં રખવાળાં 

​રામ તણાં રખવાળાં 
સાખી-સજ્જન સમજવો તેમને જેને હરી હ્દયમાં હોય, રોમ રોમ રટણા કરે, માયા મનમાં ન કોય..
સાખી-મસ્ત રહે માળા જપે, આઠો પહોર આનંદ,   

હરી ભજન હરદમ કરે, નહીં જગતના ફંદ…
ઢાળ:-એને જાણે કોઈ અનુભવી જ્ઞાની…જેવો..
જેને રામ તણાં રખવાળાં, તેને રહે ન જગ જંજાળાં…
બાળ પ્રહ્લાદ ભક્ત ભૂધરનો, ડરના રાખ્યો કોઈ મરણનો 

સ્તંભ ફાડીને પ્રગટ્યા પ્રભુજી, તાર્યો પુત્ર ગણીને પોતાનો.
ગરીબ સુદામો સખા શ્રીધરનો, માંગ્યો નહીં એણે દાણો અન્નનો 

આપી અનહદ સંપદા મોરારી, ગણી કળશી કણ તાંદુલનો.  
નાગર નરસૈયો નાચે, સદા હરી ભજનમાં રાચે 

એતો ભાન ભૂલીને લીલામાં, હાથ જલાવ્યો સાચ્ચે…  
મીરાં તો પ્રેમ દિવાની, 

રહે મોહન વરને માનિ

હરી મુખમાં આપ સમાણી, 

મટી જનમ મરણ ની હાનિ.
પ્રભુ દિન કેદાર તમારો, 

આપો હૃદયે શુદ્ધ વિચારો

રહે ગુણલા સદા તારા ગાતો, અંતે આવે નહીં ઉતપાતો..
રચયિતા

કેદારસિંહજી મે જાડેજા

ગાંધીધામ

9426140365

​ભાવ ભજન

​ભાવ ભજન-પહાડી.

ઢાળ:- જનમ જે સંતને આપે..
સાખી-

ગાય ભજન જો ભાવથી હરિવર હર્ષિત હોય, ભાવ વિના ભાવે નહી,  કાન ધરે ન કોય.
સાખી-પ્રેમ ન ઊપજે જો પ્રાર્થતાં, ઈશ ન આવે યાદ, બસ વાણી વિલાસ કરે, કોઈ ન આપે દાદ.
સાખી-ગમ વિનાનો ગાંગરે, ભીતર ભૂધર નઈ. આદર કંઈ ઊપજે નહીં, મોલ ટકો એ નઈ .
ભજન જો ભાવ સે હોતા, ભૂધર કો ભી મિલાતા હે

ન આતે હેં જો ખ્વાબો મેં, વો માધવ દૌડ આતા હે…
મીરાં કે મન બસ ગયા મોહન, 

દીખાયા નાચ નટવર કો

સમા ગઈ  મુખ મંડલ મેં,       પ્રભુ પ્રેમે પચાતા હે…
ભિખારી જબ ભીખ કે ખાતિર, મચાયે ધૂન માધવ કિ

કરે કૃપા ના  કૃપાલુ, 

કૌવે કો ખુદ ખિલાતા હે….
ગંવાયા વ્યર્થ ગજ જીવન,

અંત મેં  હરિ શરન આયા.

પિછાની પ્રેમ પ્રભુ ધાયા,   

પલક મેં ચક્ર ચલાતા હે…
રિપુ જાને રઘુવીર કો,-પર-રાવણ મન હરી શરન રાખે.

ચલાકે બાન રધુ નંદન,   જીવન સે મોક્ષ દિલાતા હે…
ચેત નર રામ રટણ કરલે, ભજનરસ પ્યાલી તું ભરલે.

સુમીરન કેદાર તું કરલે,

અભય પદ આપ દિલાતા હે…
સાર..ભજન-કીર્તન-ગરબા જો ભાવ સાથે ગવાય કે સંભળાય તોજ તેનું સાચું ફળ મળે, જે ક’દિ સ્વપ્ન માં પણ ન આવતો હોય એ ભગવાન ને પણ આવા ગાન સાંભળવા આવવું જ પડે.એવા તો અનેક દાખલા છે કે ભગવાન ભક્તોની પાછળ ઘેલા ઘેલા થઈને ફરતા હોય. 
મીરાંબાઈ એ સર્વે આડંબર ત્યાગ કરી ને નટવર સામે નાચ કર્યા, અને કહેવાય છે કે અંતે દ્વારકા માં ભગવાને તેને પોતાના મુખ માં સમાવી દીધાં અને મૃત્યુનો સામનો ન કરવો પડ્યો. 
ઘણા ભિખારી લોકો આખો દિવસ “હે રામ, હે રામ” નું રટણ કરે છે, પણ તેનો માંહ્યલો તો આવતા જતા લોકો ના હાથે થતા દાન પરજ હોય છે, રામનું નામ છે તેથી રોટલો તો મળે જ, પણ મુક્તિ ભાગ્યેજ મળે,
ગજેન્દ્ર નામના હાથી એ ક્યારેય પ્રાર્થના કરી હોય એવો કોઈ પ્રસંગ મારા ધારવા પ્રમાણે ક્યાંયે મેં નથી સાંભળ્યો, છતાં જ્યારે મગરમચ્છ સાથે યુદ્ધ થયું ત્યારે હાથીએ અંતરથી પ્રાર્થના કરી, અને તેને સુદર્શન ચક્ર વડે વાર કરીને છોડાવ્યો, કારણ તે આર્તનાદ હતો.  
જય અને વિજય ને એવો શ્રાપ મળ્યો હતો કે તે સાત જન્મ સુધી મનુષ્ય જન્મ ભોગવે પછી ભગવાન મળે. પણ જો વેર ભાવ થી ભગવાન ને ભજે તો ત્રણ જ જન્મમાં મોક્ષ મળે.  ભગવાન ના દ્વારપાળ કે જે સદા ભગવાનના દર્શન કરતા હોય તે સાત જન્મ કેમ દૂર રહી શકે? તેથી તેણે ભગવાન ને જલદી થી મેળવવા ત્રણ જન્મ વેર ભાવે ભજવા નું નક્કી કર્યું, ભગવાન ના ભક્તો માટે આ સહેલું નથી, જેના મન માં અહર્નિશ ભગવાન બિરાજતા હોય, સદા એ તેમનું રટણ ચાલતું હોય, તેના થી વેર કેમ થાય? પણ જય અને વિજયે તેમાં સફળતા મેળવી. પણ અંત સમયે તે મનોમન શ્રી રામ ને નમન કરે છે, અને શ્રીરામ તેને બાણ મારી ને પોતાનું ધામ આપે છે.
અહીં એક હમણાંજ સાંભળેલી વાત લખવા મજબૂર બન્યો છું, આપણા ગરવી ગુજરાતના લોક લાડીલાં અભિનેતા અરવિંદ ત્રિવેદી હાલમાં શ્રી રામ ની અનન્ય ભક્તિમાં વધારે પડતા એટલે લીન છે કે તેમણે રામાયણ સીરીયલ માં શ્રી રામ વિષે ઘણાં અપમાન જનક શબ્દો બોલ્યા છે, જોકે આતો તેમના પાત્રનો એક ભાગ હતો, છતાં તેમને આવા શબ્દો રામ વિષે બોલાયા તેનો પસ્તાવો થયો, તેથી એ પાપનું પ્રાયશ્ચિત કરવા માટે તેઓ ક્ષમા યાચના કરી રહ્યા છે. છેને આજના રાવણમાં પણ એજ ભક્તિ કે જે રામાયણના રાવણમાં હતી? અને આપણે ગુજરાતીઓએ પણ ગર્વ લેવા જેવું છેને?  
માટે હે માનવ-હું પણ- રામનું સ્મરણ કર એ તને પાર કરશેજ.. જય શ્રી રામ..